Ιστορία

Ιερατείο

συντονισμός του ιερατικά

Ο πατέρας Αντώνιος έχει φτάσει το ιδανικό του - το ιερατείο! Αγαπητοί αδελφοί μου, να είναι ευτυχής για το ότι ο αδελφός σας είναι ιερέας. Η πνευματική εκπαίδευση των νέων ήταν υπέρτατη χαρά του. Το όνομά του ήταν σεβαστός και συνιστάται σε άλλες ψυχές από Penitents ο οποίος θαύμαζε σύνεση του. Ακόμη και το υψηλότερο τάξεις της αριστοκρατίας και intelligentia ήρθε να τον με σιγουριά.

Anthony ίδιος προετοιμάζεται με μεγάλη θέρμη για την αξιοπρέπεια ενός υπουργού του Θεού, κάνοντας μια πνευματική Retreat στη Βουλή των Redemptorists στην Αβελίνο. Από το δέκατο τέταρτο του Δεκεμβρίου 1930 στο Ναό του Αγίου Νικολάου του Monteforte irpino χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Petronelli, επίσκοπος της Αβελίνο. Περισσότερο από μια μέρα χαρά φαινόταν να είναι η ημέρα για την προσφορά του θύματος. Η τελετή ήταν απλή και εποικοδομητικό. Ζούσε κάτω από το σύμβολο του Τιμίου Σταυρού, εκείνη την ημέρα χαράς για όλους, για Anthony γεμάτη με ταπείνωση και οικεία πόνο. Η δεύτερη μάζας του που γιόρτασε στο νεκροταφείο στην ψηφοφορία για τις ψυχές του πατέρα και της μητέρας του. Με την ευκαιρία αυτή, επίσης, τα μέλη του αγαπημένου Καρδιναλίων του, αν και δεν εμφανίζονται στο πρόσωπο, ήταν παρόντες πνευματικά μαζί του. Ο εφημέριος Γενική απέστειλε επιστολή γεμάτη ευχές και πανηγυρίζουν για τη χειροτονία του. Αν και στο σπίτι, ο υπηρέτης του Θεού αισθάνθηκε την ειλικρινή αγάπη και τις φωνές των πρώην προϊσταμένων του και confreres. γράψιμο στους αδελφούς του στην Αμερική, έδειξε την πληρότητα της χαράς του , ζητώντας τους να "χαροποιεί το γεγονός ότι έχεις έναν αδελφό ο οποίος είναι ιερέας".

Λαχτάρα για τη θρησκευτική ζωή

Μετά τη Χειροτονία Anthony ζήτησε από το Ανώτατο Γενικά, ο Αιδεσιμότατος π.. Lorenzo Phillipe, την άδεια να περάσουν μερικές μέρες μεταξύ των πρώην συντρόφους του στο εκκλησίασμα. Το αίτημα ήταν πολύ ελεύθερα χορηγήθηκαν και ήταν σε θέση να περάσει δεκαπέντε περίπου ημέρες στην εταιρεία των θρησκευτικών. Αφού επέστρεψε στην γενέτειρα του, ένιωσε και πάλι το λαχτάρα για τη θρησκευτική ζωή. Ικανοποιώντας το αίτημα του προς τον επίσκοπο του στο Avellino και για το Ανώτατο Γενικό Γραμματέα του Καρδιναλίων, είχε την άδεια να μεταφέρει στη Ρώμη και είχε επισυναφθεί στην Εκκλησία του Χριστού του Βασιλιά (Chiesa di Cristo Re), με την Ευελπιστούμε ότι με την ηρεμία και τη γαλήνη των θρησκευτικών σπιτιού και απόλυτη ανάπαυση, τη δύναμη του, μπορεί να επιστρέψει.

Ένα υπέροχο apostolate

Τώρα αρχίζει η πιο δυναμική περίοδο της ζωής του Anthony. Σε λάμπει εμπρός ένα νέο χάρισμα-το ζήλο του για τις ψυχές. Για τρία χρόνια αφιέρωσε όλες τις ενέργειες των νέων ζωή του στο υπουργείο της Εκκλησίας του Χριστού Βασιλιά, στη Via Mazzini στη Ρώμη. Με μεγάλη σταθερότητα και θάρρος κατέκτησε και ξεπεράσαμε την σωματική αναπηρία της ασθένειάς του. Έχουμε την εντύπωση ότι το μυστήριο της Αγίας Καταδικάζει το οποίο λειτουργούσε μέσα του και μια μεταμόρφωση και μια νέα αναζωογόνηση της αδύναμη δύναμή του: το έργο του Θεού την οποία οι ενισχύσεις αυτές από την καλή θέληση έτοιμοι να θυσιαστούν για το καλό των ψυχών.

Ιερατικός ζήλος

Δεδομένης της επιβάρυνσης το Σκευοφυλάκιο, ήταν ζήλο στις υποθέσεις της Ενορίας σε ένα ηρωικό βαθμό, παραμένουν στην εργασία του, ένα μεγάλο μέρος της ημέρας, lavishing βοήθεια και συμβουλές και καλές συμβουλές με το είδος και απαλή λόγια και με μεγάλη λεπτότητα. Ηρεμία και διέθετε και χαμογελαστά, άκουγε τον καθένα, είχε μια λέξη είδος για όλους, και ποτέ δεν είχε δει να χάνει την ψυχραιμία του. Πήρε joyously το μερίδιό του σε όλες τις λειτουργίες της Εκκλησίας και σε σύντομο χρόνο του εκεί είχε βαπτιστεί πάρα πολλές νεογέννητα παιδιά. Ήταν ενεργό και ακούραστη στην εξομολογητική μέχρι την τελευταία ημέρα της ασθενείας του. Ένας από τους ιερείς της ενορίας, στην απάντηση στην ερώτηση μερικών από τους νέους της ενορίας, είχε αυτό που λέει: «Πατέρα Anthony ήταν ένας άγιος παπάς, ένας εμπειρογνώμονας και προικισμένος εξομολογητή, μια υπέροχη οργανωτής, ένας κρυφός ήρωας, μια πολύ συμπαθής, προσφορά, επιεικής και πιο γενναιόδωρο πάστορας πολλές ψυχές ». γενναιοδωρία Του εκδηλώθηκε σε πολλές περιπτώσεις, όταν χτύπησε τις πόρτες των φτωχών, με αποτέλεσμα η υλική βοήθεια που είναι τόσο συχνά τα θεμέλια του υπερφυσικού βοήθεια. Είπε διάφορα χρονικά διαστήματα: «Ελπίζω να καταλάβει την ψυχή τους, έτσι ώστε μπορούν να τους παρέχουν τη βοήθειά μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, διότι φαίνεται ότι ο παράδεισος αυτός επιτυγχάνεται με τη χορήγηση υλικό καλό για την γείτονα και, με αυτό το υλικό αγαθό και πέρα και πάνω από αυτό, πνευματικό αγαθό ».

Μεταξύ των νέων

Είπε τόσες φορές ότι η πνευματική εκπαίδευση των νέων ανθρώπων ήταν να τον μεγάλη χαρά. Στην πραγματικότητα, η apostolate μεταξύ των νέων αποτελεί την ιδανική ατμόσφαιρα για ιερατική ζήλο του. Για το σκοπό αυτό ο ίδιος έδωσε με μεγάλη θέρμη και απλότητα. Χρεώνονται από τους ανωτέρους του με την οργάνωση και διδασκαλία του βωμού αγόρια που έκανε αυτή η κύρια φροντίδα της ενορίας το έργο του. Ήταν διαρκώς μαζί τους, συμβουλές και ενθάρρυνση των νέων τους φίλους του με ένα χαμόγελο, και ήταν πάντα γι 'αυτούς ένα μοναδικό master, το είδος και τον ασθενή. Έδωσε μικρά τέλη του στην πρακτική της ιερής μουσικής, βλέποντας στο ιερό μουσική μια πράξη πίστης και της αγάπης για το Θεό και μια ισχυρή ενίσχυση της κατάρτισης των παιδιών. Αυτή ήταν μια νέα και δροσιστική πηγή της ενορίας ζωής που θεσπίστηκε με τον πατέρα Anthony: το τραγούδι των παιδιών. Ήταν ο πατέρας τους που ήξερε πώς να τους καθοδηγήσει με το χέρι ενός εμπειρογνώμονα, πώς να κατευθύνουν τους νέους ψυχή τους και πώς να σπείρουν σε αυτά τα καλά σπόρων, που την ώρα γεννώ καλά αποτελέσματα.

Ομολογητής και πνευματικός καθοδηγητής

Έχοντας λάβει τις ικανότητές του για την εξομολόγηση ο ίδιος έδωσε σε αυτό το έργο με τέτοιο ζήλο και την επιμέλεια που έγινε σε σύντομο χρονικό διάστημα το προτιμώμενο υπουργείο γι 'αυτόν. Υπήρχε αρχικά μια μικρή ομάδα Penitents, αλλά σύντομα λέξη ζήλο του, την καλοσύνη του και την δεξιοτεχνία του κυκλοφόρησε στην ενορία, και πάρα πολλοί που έρχονται στο εξομολογητικό του. Το όνομά του ήταν σεβαστό και ήταν ιδιαίτερα συνιστάται από Penitents του, λόγω της μεγάλης σύνεσης του. Ακόμη και όσων έχουν υψηλή σταθμού κοινωνικά ή των αξιοσέβαστων μάθησης ήρθε να τον με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Πολλά δήλωσαν ότι φάνηκε να καταλάβει πραγματικά την κατάσταση της ψυχής τους, ότι είχε σχεδόν ένα δώρο για την ικανότητά του να ελέγχει την ανθρώπινη καρδιά, ότι είχε τη δύναμη της πυροδοτούν το χλιαρό και της μετατροπής σκληρύνει αμαρτωλών. Πάνω απ 'όλα όταν μίλησε για τον πόνο και την οδύνη σε αυτή τη ζωή λόγια του ήταν πιο αποτελεσματικό, όπως φάνηκε να μιλήσω από την προσωπική του εμπειρία, και να εμποτίσει σε ταλαιπωρία συναισθήματα ψυχές της ειρήνης και της ευτυχίας.

Apostolate από τον καθαγιασμό της οικογένειας στην Ιερή Καρδιά

Τους πιο αφοσιωμένους στην Ιερή Καρδιά του Κυρίου μας, που αναπαράγεται η αφοσίωση σε κάθε δυνατή ευκαιρία και σε κάθε δυνατή θέση. Σε ένα ειδικό τρόπο, ότι ήταν επιθυμία του να δει κάθε οικογένεια στην ενορία αφιερωμένη στην Ιερή Καρδιά. Σύνεση, αλλά και επιμονή αυτός οποία ενισχύεται η πρακτική αυτή μεταξύ Penitents του, και όταν κάθε οικογένεια θέλησε να προβεί σε τέτοια χειροτονία επισκέφθηκε την οικογένεια, ευλόγησε την εικόνα ή το άγαλμα της Ιερής Καρδιάς με λίγα λόγια τα κατάλληλα και στη συνέχεια, με έντονη αφοσίωση διάβασε την πράξη Χειροτονία του, χαρούμενος στη σκέψη ότι μια ακόμη οικογένεια ήταν αμετάκλητα αφιερωμένο στη Θεία Καρδιά.