Ιστορία
Παιδική ηλικία
Γιος ενός πραγματικά χριστιανική οικογένεια
 Νέοι Βίνσεντ ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας της πρώτης μετάληψης στην προσευχή του πριν από την εικόνα της Παναγίας κοντά στην είσοδο στο σπίτι του  Πρώτη Κοινωνία |
Ο πατέρας Αντώνιος Vincent Gallo γεννήθηκε στις 11. Ιανουαρίου 1899, στο Monteforte Irpino, μια γραφική παλιά πόλη στην περιοχή της Καμπανίας, στη νότια Ιταλία, σκληραγωγημένο και θαρραλέο και επιχειρηματικό κόσμο. Καλή γονείς του, Αντώνης και η Άντζελα Piciocchi, ήταν βαθύτατα θρησκευόμενος και έμφυτη καλοσύνη. Εκπληρώνοντας όπως έκαναν, όλα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, που διακρίθηκε στην λατρεία της Παναγίας Ευαγγελισμού. Η εικόνα της κοσμούσαν την πύλη της κατοικίας τους, όπου κάθε μέρα και νύχτα έκαψε ένα αναθηματικό λάμπα, και η γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου-8, Δεκ. της., Ήταν μια ιδιαίτερη θρησκευτική γιορτή για την οικογένεια. Κάθε βράδυ ολόκληρη την οικογένεια που συγκεντρώθηκαν για την οικογένεια Ροζάριο. Προσκυνήματα τα ιερά της Montevergine και Πομπηία ήταν συχνές. Οι φτωχοί ήταν πάντα απήχηση σε αυτό το φιλανθρωπικό σπίτι.
Παιδικά του χρόνια
Μικρή Anthony, το έβδομο από τα εννέα παιδιά, βαφτίστηκε από την ημέρα της γέννησής του και της δόθηκε το όνομα του Vincent, ο Adolph της Amadeus. Ακόμη και στην πρώιμη παιδική ηλικία του έδειξε μεγάλη λεπτότητα της ψυχής και σημειώνονται θρησκευτικών τάσεων. Καλοσύνη, φιλανθρωπία, απλότητα, και το πνεύμα της θυσίας ήταν οι υπέροχες αρετές ήδη σημαντικές σε αυτό το παιδί. Η ημέρα της πρώτης επαφής του Βίνσεντ με τον Ιησού στην Θεία Κοινωνία ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής του. Αυτό έγινε στον ίδιο ναό, όπου είχε βαπτιστεί. Μετά την κοινωνία επέστρεψε στο σπίτι του και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σε μια ήσυχη και χαρούμενη προσευχή ευχαριστίας στο ιερό της οικογένειας Παναγία. Είχε, ακόμη και σε αυτή τη νεαρή ηλικία, με βαθιά πίστη και μια ειλικρινή και ανεπηρέαστη αγάπη για τον Χριστό.
Ο Δρόμος του Σταυρού Αρχίζει για Anthony
Η παιδική του ηλικία ήταν εγκαινίασε κάτω από το σύμβολο του Σταυρού. Η σφραγίδα σημάδεψαν τη ζωή του θλίψη ήταν ποτέ να τον συνοδεύσει και να είναι για αυτόν μια πραγματική αποστολή. Στις 6 Απριλίου., Το 1909, όταν ήταν μόλις δέκα ετών, μια σοβαρή και ανίατη ασθένεια που από τον πατέρα του σε νεαρή ηλικία των 45, παρ 'όλα η ιατρική επιστήμη θα μπορούσε να κάνει για να τον σώσει. Αυτό ήταν μία τεράστια απώλεια και τη θλίψη για την οικογένεια, όπως η μητέρα έμεινε μόνη της με εννέα παιδιά. Από μόνη της αρμόδιας τη σοβαρή ευθύνη της χριστιανικής παιδείας τους και το βάρος της παροχής τους. Μια άλλη θλίψη περίμεναν Βίνσεντ όταν χωρίστηκε από τη μητέρα του και αποστέλλονται σε ένα τοπικό ορφανοτροφείο. Ένιωθε τον εαυτό του τώρα διπλά ορφανό.
Νέοι Βίνσεντ ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας της πρώτης μετάληψης του στην προσευχή, πριν από την εικόνα της Παναγίας κοντά στην είσοδο στο σπίτι του.
